Xohana Torres foi unha escritora, poeta, dramaturga e editora galega fundamental na historia da literatura en galego do século XX, vinculada á chamada Xeración doente pola súa ansia de renovación estética e pola intensidade expresiva da súa escrita. Destacou pola súa obra poética de profunda emotividade e claridade lírica, así como pola súa narrativa e dramaturxia, nas que abordou temas de vangarda, identidade, memoria e introspección persoal. Ao longo da súa carreira, publicou numerosos poemarios e libros de relatos, e a súa prosa caracterizouse pola honestidade e pola aposta pola lingua galega como vehículo de creación literaria.
Sen limitarse ao labor creativo, Xohana desenvolveu tamén unha intensa actividade cultural e profesional como editora e promocionadora da literatura en galego, participando na fundación de editoriais e proxectos culturais que facilitaron a difusión de textos en lingua propia nun contexto no que esta presenza aínda loitaba por consolidarse. A súa voz singular, coa capacidade de combinar experimentación formal e compromiso lingüístico, converteuna nunha referencia imprescindible para xeracións posteriores de escritoras e escritores galegos e nunha figura central na historia das letras galegas contemporáneas.