Maruja Mallo foi unha pintora e figura esencial da vanguarda artística do século XX cuxa obra e espíritu creativo a converteron nunha das voces máis singulares da Generación do 27. Formada na Real Academia de Belas Artes de San Fernando en Madrid, participou intensamente no ambiente cultural da época xunto a artistas e escritores coma Salvador Dalí, Federico García Lorca ou María Zambrano, e desenvolveu unha produción caracterizada pola fusión de realismo mágico, surrealismo e un dinamismo cromático propio que reflectía tanto escenas populares como composicións estruturadas. Durante a súa carreira expuxo en París e noutras escenas europeas, e a súa pintura foi recoñecida pola súa orixinalidade e vigor creativo.
Comprometida co seu tempo, Mallo viviu a contorna da Segunda República e o impacto da Guerra Civil Española, que a levaron ao exilio en América, onde continuou ensinando, investigando e expoñendo a súa obra. A súa carreira internacional desenvolveuse entre Montevideo, Bos Aires e Nova York antes do seu regreso a España, consolidándoa como unha artista pioneira que rompeu límites de xénero e estética nunha escena dominada por homes. A súa figura foi progresivamente recoñecida con importantes homenaxes e exposicións, e hoxe é lembrada como un referente da modernidade plástica española e galega.