Lolita Díaz Baliño foi unha pintora, debuxante, acuarelista e profesora galega que se destacou pola súa obra plástica e pola súa participación nos movementos artísticos de Galicia nas primeiras décadas do século XX. A primeira etapa da súa traxectoria comezou coa fotografía e co debuxo, medrando logo como pintora e ilustradora de revistas e exposicións, onde desenvolveu un estilo influenciado polo modernismo e o art déco, reflexo dos debates estéticos da súa época. A súa produción artística representou tamén unha mirada expresiva sobre o universo feminino e as tradicións populares, o que a situou entre as artistas máis interesantes da súa xeración.
O recoñecemento institucional chegou en 1938 cando foi nomeada académica de número da Real Academia Galega de Belas Artes de Nosa Señora do Rosario, converténdose —xunto con Carmen Corredoira— nas primeiras mulleres admitidas nesta institución, un fito significativo na historia das artes galegas. Nos anos posteriores centrouse tamén na labor docente, influíndo en varias xeracións de artistas ata o seu falecemento, e a súa obra foi reivindicada postumamente en exposicións e estudos que recuperan o papel das mulleres creadoras nun ámbito cultural que durante moito tempo as invisibilizou.