Juana de Vega foi unha escritora, activista política e protagonista destacada do liberalismo progresista do século XIX en España. Viviu a transición doutro tempo marcado pola Guerra da Independencia e pola loita pola constitución e dedicou boa parte da súa vida a reivindicar as ideas liberais e a dignidade cidadá dende a pluma e a acción social. Tras a morte do seu marido, o xeneral Francisco Espoz y Mina, Juana regresou á súa cidade natal, A Coruña, onde converteu a súa casa nun centro de reunión e discusión para as élites liberais e, dende ese espazo, promoveu actividades políticas e culturais que a situaron no centro do movemento progresista galego e español.
Ademais do seu activismo cívico, desempeñou un papel institucional singular ao ser nomeada aya e camarera maior da raíña Isabel II durante a minoría de idade da soberana, función na que intentou impulsar valores constitucionais e reformas educativas e morais. Paralelamente, cultivou a escrita con varias obras de memorias e biográficas nas que reivindicou tanto o papel do seu marido como os ideais que compartían, transgredindo os límites que a sociedade do seu tempo impuña ás mulleres no ámbito público e intelectual. A súa influencia social e literaria foi recoñecida postumamente, e o seu nome figura entre os referentes femininos do liberalismo do seu século.