Inés de Ben foi unha muller coruñesa lembrada pola súa participación na defensa de A Coruña durante o asedio liderado por Francis Drake en 1589. Cando as tropas inglesas atacaron a cidade, Inés non se quedou ao marxe: traballou activamente na reparación das murallas e no transporte de materiais para reforzar a defensa, contribuíndo ao esforzo colectivo da poboación para repeler a invasión. Durante os combates foi ferida por dous disparos de arcabuz mentres cargaba sacos de area e pedra, o que lle provocou graves danos na vista e secuelas que afectaron o resto da súa vida.
Tras o asedio, Inés viu a súa tenda saqueada e non recibiu compensación oficial polas perdas nin polo seu labor de defensa, quedando marcada polas feridas e pola precariedade económica nos anos posteriores. Presentou demandas xudiciais reclamando recoñecemento e reparación, mais a documentación indica que acabou en miseria e foi enterrada nunha fosa común tras o seu falecemento, sen que a sociedade da época chegase a recoñecerlle plenamente o seu sacrificio. A súa memoria foi recuperada nos séculos posteriores como exemplo da participación feminina nas resistencias cidadás e na historia da Coruña.