Elisa Fernández de la Vega foi unha médica e profesora pioneira na historia da educación e da medicina en Galicia e en España. Xunto coa súa irmá xemelga Jimena, foi das primeiras mulleres en estudar e licenciarse en Medicina na Universidade de Santiago de Compostela, lográndoo en 1919 nun contexto no que o acceso das mulleres ás carreiras universitarias era case inexistente. Tras completar a súa formación, doutorouse e desenvolveu a súa carreira profesional combinando a práctica médica con conferencias, publicacións científicas e docencia, deixando pegada en campos como os estudos sobre enfermidades respiratorias e a educación sanitaria.
A súa traxectoria continuou en varias cidades españolas, onde colaborou en hospitais, impartiu clases prácticas de embrioloxía e impartiu numerosas conferencias científicas, ademais de fundar un albergue para persoas necesitadas. A súa vida profesional e o seu compromiso social foron recoñecidos ao longo do tempo, e o seu legado permaneceu como exemplo de perseveranza e de apertura de camiños para as mulleres na ciencia e na medicina. A memoria de Elisa e da súa irmá Jimena foi honrada con recoñecementos públicos, como a dedicación de espazos e recoñecementos universitarios que salientan o seu papel pioneiro.