Inés de Castro foi unha nobre galega que adquiriu un papel singular na historia medieval peninsular pola súa relación co infante Pedro I de Portugal, da que xurdiu unha das historias máis coñecidas da monarquía portuguesa. Tras integrarse na corte como dama de compañía, mantivo unha relación co futuro rei que xerou fortes tensións políticas, xa que a súa familia galega gañaba influencia nos asuntos do reino. Esta situación levou a que o rei Afonso IV de Portugal ordenase o seu asasinato, temendo as consecuencias políticas do vínculo. A súa morte violenta marcou un antes e un despois na vida de Pedro e na memoria colectiva do reino.
Coa subida de Pedro ao trono, este proclamouna raíña de maneira póstuma e vingou a súa morte, convertendo a súa historia nun símbolo de amor tráxico, inxustiza e reivindicación da dignidade dunha muller fronte ao poder. O relato de Inés inspirou durante séculos crónicas, poemas, obras teatrais e representacións artísticas, converténdoa nunha das figuras femininas máis míticas da historia luso-galega. É considerada referente pola súa pegada cultural e literaria, así como por representar a capacidade dunha muller para influír na política e na memoria histórica dun país enteiro.