Maruxa Fandiño Ricart foi unha figura moi querida da memoria popular compostelá, coñecida xunto coa súa irmá Coralia como As Marías, protagonistas dun dos símbolos máis recoñecibles da cidade. Co seu paseo diario pola Alameda, vestida con cores vivas, maquillaxe intensa e unha actitude alegre e teatral, Maruxa converteu o espazo público nun escenario de liberdade e expresión persoal, rompendo coa grisura moral e estética da posguerra. A súa presenza chamativa, entre a provocación e o humor, acabou por transformar a súa imaxe nun xesto de resistencia cotiá fronte ás normas sociais restritivas do seu tempo.
A vida das irmás estivo marcada pola represión política e polas dificultades económicas que afectaron duramente á súa familia, circunstancias que condicionaron a súa traxectoria vital. Porén, lonxe de agocharse, Maruxa escolleu reivindicar a súa identidade a través da visibilidade e da complicidade coa xente da rúa, construíndo unha relación afectiva coa cidade que a acolleu como parte da súa paisaxe humana. Hoxe é lembrada como icona popular e símbolo de dignidade, memoria e rebeldía, homenaxeada en esculturas, relatos e na lembranza colectiva de Santiago de Compostela.