María Casares foi unha actriz galega de teatro e cine que se converteu nunha das figuras máis destacadas da escena cultural francesa do século XX tras o exilio provocado pola Guerra Civil Española. Chegou a París aínda nena e, a pesar de partir sen falar francés, formouse no conservatorio e impúxose nun mundo escénico competitivo, destacando pola súa intensidade dramática e presenza magnética. A súa carreira cinematográfica inclúe papéis emblemáticos en filmes clásicos como Les Enfants du Paradis, e conxuntou o traballo no cine con unha longa traxectoria no teatro, onde se especializou en grandes roles trágicos e literarios.
O seu traballo na escena francesa fixo dela unha das grandes traxedias do teatro do seu tempo e unha presenza insubstituíble nas adaptacións das obras de Ibsen, Shakespeare, Hugo ou Cocteau, e tamén no cinema con directores relevantes como Marcel Carné ou Robert Bresson. A vida de Casares estivo marcada polo exilio, o compromiso cultural e por relacións intensas coa xeración intelectual do París de posguerra —incluída unha relación con Albert Camus—, que reforzaron a súa identidade como muller e artista aberta ao pensamento e ás preocupacións da súa época. Hoxe en día é recoñecida tanto en Francia como en Galicia como un referente da interpretación e da presenza feminina no teatro europeo.