Mercedes Mariño foi unha actriz de teatro, cinema, televisión e cantante galega pioneira que abriu camiño ao talento feminino da comunidade no panorama artístico do século XX. Nacida en Monforte de Lemos en 1909 e falecida en Conxo, Santiago de Compostela, en 1995, destacou desde moi nova polos seus dotes artísticos, que a levaron primeiro a formarse e traballar en Cuba e máis tarde a triunfar internacionalmente no teatro e na música, especialmente como cantante e actuante en espectáculos en español e inglés.
A súa carreira pasou á historia porque foi a primeira galega que protagonizou un largometraje en América —El veneno de un beso (1929) dirixido por Ramón Peón— e tamén unha das primeiras en actuar como protagonista teatral en Nova York, onde chegou a encabezar cartéis e compartir escena con compañías importantes. Ademais destas achegas cinematográficas e teatrales, actuou en radio, gravou música e, ao regresar a España, foi pioneira na dirección teatral en Galicia, marcando un fito na presenza das mulleres nas artes escénicas e audiovisual.