Maruxa Villanueva, nado como María Isaura Vázquez Blanco, foi unha actriz e cantante galega que desenvolveu gran parte da súa carreira artística no ámbito da emigración galega en Arxentina, onde chegou aos vinte anos e participou activamente nas actividades culturais da colectividade galega en Bos Aires. Alí fixo amizade con figuras como Eduardo Blanco Amor, Castelao ou Salvador de Madariaga e co seu marido fundou a Compañía Gallega de Comedias Marujita Villanueva, coa que estreou obras como Os vellos non deben de namorarse, contribuíndo á difusión do teatro e da cultura galega entre os emigrantes.
Ao regresar a Galicia en 1949 e, tras unha etapa de exilio artístico por causa da censura franquista, acabou sendo nomeada en 1971 para coidar a Casa Museo Rosalía de Castro en Padrón, onde viveu desde 1974 e se converteu nunha gran especialista na vida e obra de Rosalía. Ao longo da súa vida recibiu múltiples recoñecementos, como a Medalla Castelao e o Premio María Casares de teatro a título póstumo, e o seu impacto cultural perdura en homenaxes e incluso nun premio teatral que leva o seu nome en Padrón.