María Barbeito foi unha mestra, pedagoga, escritora, tradutora, lingüista e profesora galega que dedicou a súa vida á renovación educativa e ao fomento dun ensino máis libre, creativo e próximo á realidade dos estudantes. Desenvolveu o seu labor docente principalmente en escolas como a da Guarda, onde tamén foi directora, e introduciu en Galicia principios pedagóxicos avanzados como os de Maria Montessori e os métodos centrados no alumno de Ovide Decroly, apostando por unha pedagoxía activa que potenciasen a observación, a expresión e a autonomía no aprendizaxe, fronte aos modelos memorísticos dominantes na súa época.
Ademais da súa actividade educativa, Barbeito foi unha fervente defensora da escola pública, da coeducación e do uso do galego como lingua de ensino, e tamén cultivou a escrita e a reflexión pedagóxica en numerosos artigos e conferencias sobre educación e sociedade. Ao longo da súa vida escribiu obras como Niños y educadores e La mujer, antes, ahora y después, e combinou a investigación sobre métodos didácticos con actividades sociais complementarias á ensinanza. Hoxe é lembrada como unha figura fundamental no desenvolvemento da pedagoxía moderna en Galicia, cun legado que influíu nas prácticas educativas e na presenza do galego nas aulas.