María Luz Morales foi unha xornalista, escritora, tradutora e crítica cultural pioneira no xornalismo español do século XX. Desenvolveu unha intensa carreira na prensa escrita, especialmente no ámbito cultural e cinematográfico, destacando pola súa capacidade divulgativa e polo seu compromiso cun xornalismo rigoroso e accesible. Durante a década de 1930 chegou a asumir a dirección de La Vanguardia, converténdose na primeira muller en España en dirixir un xornal de tirada estatal, un fito extraordinario nun contexto profesional practicamente pechado ás mulleres.
A súa relación co xornal comezou en 1923, cando enviou ao diario varios ensaios sobre Don Juan e sobre teatro infantil. A calidade literaria daqueles textos abriu para ela as portas da redacción. En 1924 pasou a encargarse da crítica cinematográfica, publicando semanalmente a sección “Vida cinematográfica” co pseudónimo Felipe Centeno, tomado dun personaxe de Benito Pérez Galdós.
O seu prestixio como crítica chamou a atención da produtora Paramount Pictures, que a contratou como asesora literaria das súas películas e, coa chegada do cine sonoro, para a tradución e adaptación de diálogos ao castelán. Ademais da súa actividade xornalística, cultivou a literatura infantil, a tradución de clásicos e a crítica teatral. Carismática e combativa, en 1931 presidiu en Barcelona a Residencia Internacional de Señoritas Estudiantes e participou activamente na vida cultural da época.
Tras a guerra civil sufriu depuración e censura, mais continuou escribindo e colaborando en diferentes publicacións. Hoxe é recoñecida como unha figura clave do xornalismo cultural e unha pioneira na incorporación das mulleres á dirección de grandes medios de comunicación.